ชื่อวิทยาศาสตร์ :
 Anthocephalus chinensis   (Lamk.) A. Rich. ex Walp.
ชื่อวงศ์ :
 RUBIACEAE  
ชื่ออื่นๆ :
 ตะกู ตะโกส้ม ตุ้มขี้หมู ตุ้มหลวง ตุ้มพราย
ลักษณะ :
 ต้นตะกู มีชื่อเรียกหลายชื่อ เช่น ตุ้มหลวง  ตุ้มเนี่ยง  ตุ้มพราย  ทุ่มพราย  กระทุ่มบก  ตะกูเป็นต้น  ต้นตะกูเป็นไม้ขนาดใหญ่  สูง  15 – 30 เมตร กิ่งออกเกือบตั้งฉากกับลำต้น  แผ่นใบเกลี้ยงหรือมีขนนุ่มสั้นอยู่ด้านล่าง  หูเป็นรูปสามเหลี่ยม  ดอกสีเหลืองอ่อน มีกลิ่นหอม  ออกเป็นช่อกระจุกแน่น กลม  ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 – 5 ซ.ม.ก้านช่อยาว 3 – 4 ซ.ม. ดอกเล็กอัดกันแน่น  กลีบเลี้ยงเป็นหลอดสั้น  กลีบดอกสีเหลือง
เชื่อมกันเป็นหลอดยาวรูปดอกเข้ม  ผลเป็นกระจุกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและสีน้ำตาลเมื่อแก่  ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ  ป่าดิบแล้ง  ป่าดิบชื้น  ตามหุบเขาหรือริมลำธารต้นตะกูอาจจะไม่คุ้นหู  เพราะใกล้สูญพันธ์ในประเทศไทยแล้ว  ต้นตะกูยังมีคุณสมบัติพิเศษ คือ  ทนต่อความแห้งแล้ง  ปลูกง่าย  โตเร็ว  เพียงแต่ช่วง 1 – 3  เดือนต้องรดน้ำอย่างสม่ำเสมอ  ต้นตะกูเริ่มมีการปลูกบ้างแล้วในหลายพื้นที่  และน่าจะเป็นพืชเศรษฐกิจชนิดใหม่ที่สามารถทำรายได้ให้แก่เกษตรกร  หรือนักลงทุน ได้ไม่น้อยกว่า ไม้สัก ยางพารา  หรือยูคาลิปตัส
การกระจายพันธ์และนิเวศวิทยา :
 จากอินเดีย จนถึงมาเลเซีย พบขึ้นตามป่าดิบและป่าเบญจพรรณที่ชุ่มชื้นใกล้น้ำ ที่ระดับความสูง 500-1500 เมตร
ประโยชน์ :
 เนื้อไม้ละเอียด สีเหลืองหรือขาว ใช้ทำพื้นและฝาที่ใช้งานในร่ม และทำเยื่อกระดาษได้
ข้อมูลจากเอกสาร :
  3, ไม้ต้นในสวน Tree in the Garden